Ziekenhuisinfecties zijn een kritisch probleem voor elke organisatie binnen de gezondheidszorg en een zorg voor iedere ziekenhuispatiënt.
Een ziekenhuisinfectie (ook wel nosocomiale infectie) is een infectie die ontstaan is in het ziekenhuis. Omdat de infectie door de aanwezigheid in het ziekenhuis moet zijn veroorzaakt, mogen ziekten die in de incubatieperiode verkeren tijdens binnenkomst in het ziekenhuis, niet als ziekenhuisinfectie worden aangemerkt. In de praktijk is dat moeilijk te onderscheiden van infecties die door de aanwezigheid in het ziekenhuis zijn ontstaan. Daarom worden infecties die ontstaan in het ziekenhuis na 24 uur na binnenkomst als ziekenhuisinfectie aangemerkt.
Er zijn grofweg drie categorieën die een groot gedeelte van de ziekenhuisinfecties vertegenwoordigen:
Het begrip ziekenhuisinfectie is van betekenis omdat het gebruikt kan worden als maatstaf voor de kwaliteit van de door het ziekenhuis geleverde zorg. Daarop zijn allerlei andere factoren dan de kwaliteit alleen van invloed, zoals de leeftijd van de patiënten en de aard van de aandoeningen en ingrepen die in het ziekenhuis worden behandeld en uitgevoerd.
Om de ziekenhuisinfecties als maatstaf te kunnen gebruiken moeten de patiënten met een ziekenhuisinfectie worden geregistreerd in aantal, afgezet tegen het aantal patiënten dat geen ziekenhuisinfectie krijgt.
In Nederland is PREZIES ( PREventie van ZIEkenhuisinfecties door Surveillance) een belangrijke instantie als het gaat om het in kaart brengen van ziekenhuisinfecties en het verminderen hiervan.